ปักษาล่าวิญญาณสวรรค์-Rewrite..มั้ง?
posted on 21 Oct 2009 20:27 by celestial-celaeno in CelandineAngelโลกที่เราเห็นอยู่นั้น ที่จริงแล้วถูกแบ่งถึง 3 ภพ คือภพมนุษย์ ภพมาร และภพฟ้า หรือที่มนุษย์เรียกกันว่า "สวรรค์"
ภพฟ้านั้นเป็นที่พำนักของเหล่าผู้มีปีก ผู้อาศัยจากภพอื่นๆเรียกพวกเขาว่าเทพ
เหล่าเทพต่างมีหน้าที่ เหมือนอาชีพต่างๆ
พฤกษาสววรค์จะเป็นดังมารดาผู้อุ้มชูวิญญาณบริสุทธิ์ และให้กำเนิดเทวดาตัวน้อยๆ
เทวภิบาล จะเลี้ยงดู อบรบสั่งสอน จนกว่าเทวดาเหล่านั้นจะสามารถกางปีกด้วยตนเองได้ ซึ่งหมายความว่าพวกเขาพร้อมจะรับการฝึกตามหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายจาก"จอมเทพ"
มีทั้ง เทพอารักษ์ เทพประจำธาตุ เทพคุ้มครอง เทพอภิบาล เทพแห่งโชค กามเทพ ยมเทพ เทพอุปถัมภ์ และอื่นๆอีกมากมาย
และใน"อื่นๆอีกมากมาย" นั้น มีหน้าที่ที่เรียกว่า ปักษาสวรรค์ อยู่
ปักษาสวรรค์ คือเทพชั้นล่างผู้มีหน้าที่รับ-ส่งวิญญาณบริสุทธิ์ระหว่างพิภพสวรรค์และพิภพมนุษย์
วิญาณเทพที่สิ้นบุญจะถูกพาไปจุติในครรภ์ที่เหมาะสมบนโลก และวิญญาณมนุษย์ที่บำเพ็ญเพียรถึงขั้นจะถูกพามายังต้นไม้สวรรค์ ที่เป็นดั่งครรภ์เทพ ให้กำเนิดเทวดาตนน้อยๆรุ่นใหม่
ปักษาสวรรค์จึงเป็นงานสำคัญ แต่ทั้งๆที่สำคัญแต่ตำแหน่งกลับเป็นแค่เทพชั้นล่าง ระดับสูงกว่าเทพฝึกหัดแค่หน่อยเดียว
งานก็หนัก เวลาพักอันน้อยนิดที่มีก็หาโอกาสใช้ไม่ค่อยได้ แม้จะเป็นยุคนี้ที่หาผู้มีบุญมาเกิดเป็นเทวดาได้น้อยลง แต่ยังไงมนุษย์ก็เกิดได้อยู่ทุกวี่วัน แล้วใครจะเป็นคนพาวิญญาณเหล่านั้นลงไปละ
แน่นอน ก็ปักษาสวรรค์ไง
หน้าที่ต่างๆคณะเทพปกครองทั้งสิบสองและจอมเทพจะเป็นคนเลือกให้เทวดาฝึกหัดรุ่นใหม่ ดังนั้นถึงจะเป็นหน้าที่ปักษาสวรรค์ที่ไม่มีใครอยากจะทำ ยังง๊าย~ ยังไงก็ต้องจับเทวดาเคราะห์ร้ายสักตนให้มาสืบต่อหน้าที่ให้ได้
หน้าที่มิได้ถูกกำหนดว่าต้องทำด้วยเทพกี่ตนๆ ดังนั้นเทพแค่ตนเดียวก็ถือว่ามีคนสืบทอดไม่ขาดตอน
ด้วยเหตุที่กล่าวมาข้างต้นนี้เฟิงเทวดาฝึกหัดหมาดๆจึงได้แต่ปลงว่านี่คือกรรมแต่ปางไหนของเขาแล้วบินเข้าไปในวิหารสกุณา "สำนักงาน" ของปักษาสวรรค์
เทพฝึกหัดร่อนลงหน้าวิหารหินอ่อนสีครีม เขาเก็บปีกสีขาวเหมือนน้ำนมของตนก่อนเดินเข้าไปในตัววิหาร ทางเดินที่ไม่มีคบแสง มืดสลัว และเงียบ เหมือนวิหารร้าง ถ้าอยู่ๆหนาวยะเยือกขึ้นมา เขาคงคิดว่านี่คงเป็นวิหารผีสิง
"......"
บางทีเขาควรกางปีกขึ้นมาอีกรอบจะดีกว่า
พรึ่บๆๆ
เฟิงเดินต่อไปยังโถงกลางด้วยความกล้าที่เพิ่มขึ้นมา...นิดหนึ่ง
เขาสะบัดปีกเกินความจำเป็นไปหน่อยเพื่อให้มีเสียงอยู่เป็นเพื่อน
พรึ่บๆ
ในที่สุดก็มาถึงโถงกลางสักที ขอบคุณสวรรค์! ที่นี่ติดคบแสงไว้ด้วย
"สวัสดีครับ" ครับ ครับ ..รับ....
เฟิงฟังเสียงตนเองสะท้อนกลับมา
"เทพฝึกหัดเฟิง มารายงานตัว ครับ" ครับ ครับ ...รับ......
ก็ยังมีแค่เสียงของเฟิงที่สะท้อนกลับมา
"เทพปักษาสวรรค์ ผม เทพฝึกหัดเฟิงมารายงานตัวเพื่อฝึกเป็นปักษาสวรรค์รุ่นถัดไปครับ" ครับ ครับ ค..รับ.. บ....
มีข่าวลือว่าผู้ที่รับหน้าที่ปักษาสวรรค์มีน้อยมากๆจนวิหารเกือบร้าง ตกลงว่าวิหารนี้ไม่ใช่แค่เกือบร้าง แต่มันเป็นวิหารร้างจริงๆใช่ไหมเนี่ย!!!!?!
ขณะกำลังคิดว่าจะหันหลังเดินออกจากวิหารไปเลยดีไหม เงาสีดำๆก็วูบผ่านไปโดยไม่ทันสังเกตเงานั้นอ้อมมาทางด้านหลัง ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ เรื่อยๆ แล้วก็.....
หมับ!
O[]o
"ว้ากกกก~"
เทพฝึกหัดร้องเสียงหลง สะบัดปีกเต็มแรงไปที่อะไรก็ไม่รู้ที่กอดรัดตัวเองไว้ เสียงปีกกระทบดังปึก สิ่งนั้นกระเด็นไปไม่ห่างมากนัก เฟิงหุบปีกตัวเองเข้ามาด้านหน้าเป็นโล่ป้องกันไว้
"อูย~"
เสียงโอดโอยด้วยความเจ็บดังขึ้น เฟิงค่อยแหวกปีกขนตัวเองแล้วมองผ่านอย่างระมัดระวัง
บนพื้นวิหารหินอ่อน ชายหนุ่มผมสีเทายาวเรี่ยพื้นที่ถูกปีกพิฆาตลงไปนอนนับดาว ค่อยๆพยุงตัวเองขึ้น
ใบหน้าอ่อนเยาว์หันมองมาที่เฟิงด้วยความมึนงง
"ขอโทษครับ!"
เฟิงรีบเก็บปีกของตน แล้วรีบไปช่วยพยุงชายคนนั้นให้ลุกขึ้น
"อะไร" ที่เขาโจมตีไปเมื่อครู่คือเทวดาตนนี้นี่เอง
เฟิงด่าตัวเองในใจที่ตื่นตูมไปเกินเหตุ จนทำร้ายคนอื่นเข้า ท่าทางจะเป็นรุ่นพี่ของเขาซะละมั้ง แย่แล้วไงเรา
"ไม่เป็นไรใช่ใหมครับ"
เฟิงเอ่ยถามพลางสำรวจเทพตรงหน้า เสื้อผ้าไม่ขาด แผลไม่มี แต่ไม่รู้ว่าสติกลับมารึยัง
"ไม่เป็นไรๆ ไม่ต้องห่วง ว่าแต่ตบได้หนักจริงนะตัวแค่นี้ ปีกนายนี่แข็งแรงน่าดู"
เทพหนุ่มหัวเราะ เขาดูท่าทางใจดี และไม่ติดใจเอาความกับเรื่องเสียมารยาทเมื่อครู่
เฟิงแอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก
"ขอโทษด้วยครับ วิหารนี้เงียบมากจนผมนึกว่าไม่มีคนอยู่ ก็เลยตกใจเกินเลยไป"
"ไม่ต้องคิดมาก ที่นี่มันก็ให้บรรยากาศวิหารร้างจริงๆนั่นแหละ ฉันเองก็เพิ่งกลับจากทำงาน เลยเหนื่อยจัดจนล้มไปทับเธอด้วย ว่าแต่....เธอเป็นใครเหรอ?"
"อ๊ะ..คือ...ผม เฟิงครับ เป็นเทพฝึกหัดที่จะมาฝึกเป็นปักษาสวรรค์ครับ"
"เทพฝึกหัด จริงสิ! สารแจ้งเตือนก็ได้รับแล้ว ฉันนี่...มัวแต่ทำงานจนลืมสนิทเลย"
เขาคงยุ่งจริงๆ ผมยุ่งเหยิงไปหมด สีของปีกก็ดูหม่น เฟิงมองคนที่คิดว่าน่าจะเป็นรุ่นพี่อย่างเห็นใจ
"ท่าทางพี่จะเหนื่อยนะฮะ ผมว่าหาเวลาพักผ่อนบ้างดีกว่า"
เทพหนุ่มยิ้มให้ด้วยใบหน้าที่ซีดเซียว
"ช่วยไม่ได้ก็งานมันยุ่งนี่นา แต่ต่อจากนี้ฉันก็จะมีเธอมาช่วยแบ่งงานไปบ้างละนะ เอาละ...ตามฉันมา เราไปที่ห้องเอกสารกันเถอะ"
เทพหนุ่มเดินนำหน้า ผมสีเทายาวของเขาไหวไปมาตามจังหวะก้วเดิน
"จริงสิ พี่ชื่อว่าอะไรเหรอฮะ"
เฟิงเริ่มซักถามอย่างเป็นกันเองมากกว่าเดิม
"อ้าว! ฉันยังไม่ได้แนะนำตัวหรอกเหรอ ฉันชื่อรูค เป็นปักษาสวรรค์รุ่นที่สิบเก้า ยินดีที่ได้รู้จักนะ"
ปักษาสวรรค์รุ่นที่สิบเก้า สิบเก้า สิบเก้า!
ถ้าอย่างนั้นก็เป็น"อาจารย์"ของเขานะสิ!
.........................................................................