Sometimes I forgot I am a human!

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว

ชาวเมืองยืนส่งอวยพรแก่ผู้กล้า

ผู้กล้าที่ออกเดินทางเพื่อปราบอธรรมให้สิ้น

เส้นทางของเขาสาดส่องไปด้วยแสงสว่างแห่งฝ่ายธรรม

ผู้กล้าเชื่อมั่นว่าด้วยแสงนั้นตนจะไม่มีวันหลงทาง

เมื่อภารกิจเสร็จสิ้นแสงนั้นจะนำพาตนกลับบ้าน

แต่แสงนั้นกลับสว่างจ้าเสียจนเขามองไม่เห็นทาง

ไม่รู้ตัวว่าเท้าของเขากำลังเดินไปหาเถาวัลย์หนาม

สู่เส้นทางแห่งความทรมานที่ไม่มีวันจบสิ้น